သုက္ပိုးမ်ား ထိန္းသိမ္းထားသည့္ေနရာမွ သုက္ပို႔ႁပြန္သို႔ ေရြ႕လ်ားမႈအား ေလ့လာခဲ့ၾကသည္။
ထုိအခါ ၎တု႔ိက သုက္ပိုးမ်ားသည္ ယင္းကဲ့သုိ႔ ပံုမွန္အတိုင္း ေရြ႕လ်ားႏုိင္ရန္အတြက္ ပ႐ိုတင္းႏွစ္မ်ိဳး ခႏၶာကုိယ္မွ ထုတ္ေပး ႏုိင္ရန္လိုေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။ ထုိ႔ ေၾကာင့္ ႂကြက္မ်ားတြင္ ယင္းပ႐ိုတင္း (၂)မ်ိဳးအား မထုတ္ရန္တားထားသည့္အခါ ၎ၾကက္ထီးမ်ားသည္ သေႏၶမေအာင္ေတာ့ေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။
၎ၾကက္မ်ားသည္ သေႏၶ မေအာင္ေတာ့ေသာ္လည္း သာမန္ ႂကက္မ်ားကဲ့သို႔ပင္ လိင္ဆက္ဆံႏုိင္ၿပီး သေႏၶမေအာင္ျခင္းမွာလည္း ယာယီသာျဖစ္၍ ေအာင္ေစခ်င္သည့္အခ်ိန္တြင္ ျပန္၍ သေႏၶေအာင္ေစႏုိင္ေၾကာင္း ေတြ႕ခဲ့ရသည္။
အမ်ိဳး သမီးမ်ားအတြက္ သေႏၶတားေဆးမွာ ၁၉၆၀ခုႏွစ္မွ စတင္ေတြ႕ရွိေသာ္လည္း အမ်ိဳးသားမ်ားအတြက္ ေဆးမ်ားမွာမူ ဆဲလ္မ်ားအား ထာ၀ရပ်က္စီးသြားေစေသာေၾကာင့္ မေအာင္ျမင္ ခဲ့ၾကေသးေပ။
health update journal
No comments:
Post a Comment